Είναι σκέψεις μια ανόητης έφηβης. Πριν πολλά χρόνια, σ’ ένα μικρό, ορεινό χωριό στην Κρήτη. Αν θέλεις, καθώς θα διαβάζεις, άκου αυτό Pink Floyd – Shine On You Crazy Diamond

«Υπάρχει μια μικρή λιμνούλα σε κάποιο μέρος που το γνωρίζω μόνο εγώ. Τα νερά της είναι πράσινα. Ένα πράσινο βαθύ και άγριο, που όμως σου προκαλεί γαλήνια συναισθήματα και αγνές σκέψεις.

Νιώθεις σαν κάποιος να φωνάζει τ’ όνομά σου. Γυρνάς να τον δεις, αλλά το μόνο που αντικρίζεις είναι η μικρή ακακία που τόσο αγάπησες. Κάτι σαστισμένο σε σπρώχνει προς τα ‘κει, και συ ανταποκρίνεσαι στο κάλεσμα. Η σκιά της ακακίας είναι προκλητική. Continue reading →

…Έφυγε και ο φετινός χειμώνας, κι όμως εγώ δεν πρόλαβα να τον ζήσω. Κι ας έχω ακόμα τη μυρωδιά της βασιλόπιτας καρφωμένη στα ρουθούνια μου, και τον πάγο απ’ το χιόνι στο χωριό μου, να μη λέει να λιώσει στα χέρια μου. Αυτό το πείσμα να μη θέλω να κοιμίσω μυρωδιές και συναισθήματα απ’ το παρελθόν που έζησα, δεν μπορώ να τ’ αποβάλω. Γιατί έχω αυτή την εμμονή να κρατάω ξύπνιες τις θύμησες που κάποτε με γέμιζαν χαρά, ή λύπη, ή και τα δύο μαζί; Κάθε μέρα  στήνω μπροστά μου μια μεγάλη σκηνή όπου πάνω της εκτυλίσσονται ξανά σκηνές απ’ τα παλιά, που κατά τη γνώμη μου είναι άδικο να τις κάνω πέρα, λες και είναι τρομερό να προχωρήσω και να μη σκέφτομαι. Κάθε μέρα το κάνω αυτό. Και σήμερα το έκανα…

Χτύπησε το τηλέφωνο. Το σήκωσα αμέσως, μήπως και ήταν ο ……………, προσθέτοντας έτσι μια ευχάριστη νότα στη γκρίζα ζωή, που περνά αδιάφορη εδώ στην Αθήνα. Continue reading →

Αν θέλετε ακούστε αυτό το τραγούδι παράλληλα με το διάβασμα ;)

(photo: neolaia.gr)

Υπάρχουν στιγμές που αδειάζεις, που νιώθεις κενός, που απλά ξέρεις ότι πρέπει να υπάρχεις, να ζεις. Χρειάζομαι μια γλυκιά ανατροπή… Κάτι να λειτουργήσει ως έμπνευση για κάτι καλύτερο, για μια προσπάθεια, για έναν καφέ μετά την βροχή, για ένα χαμόγελο ζεστό. Σ’ αυτό το blog μέχρι τώρα ανέβαζα μόνο συνταγές για γλυκάκια! Νόστιμα, όμορφα. Μα απόψε δεν φτάνει μόνο αυτό. Θέλω το γλυκό να γίνει μόνο του για μένα ;) Continue reading →